Stoomtramloop

26 juni 2016

Dit is eigenlijk wel echt het jaarlijkse Running Junkies loopfestijn dus iedereen heeft er alweer onwijs veel zin in.
Om 6 uur gaat mijn wekker en de zin moet dan nog komen, het is wel heul erg vroeg hoor. Om half 7 besluit ik dan ook maar echt m’n bed uit te komen om vervolgens op de bank neer te ploffen en naar m’n kopje thee te staren.
Na een snelle douchebeurt prop ik de laatste spulletjes in m’n tas, controleer alles nog een keer en stap op m’n fiets richting station.
In de trein merk ik dat ik zeer onrustig ben, gelukkig heb ik m’n iPod weer eens van stal geplukt dus ik zet een mooi pianostuk aan en stouw de dopjes in m’n oren.
Op station Amsterdam Centraal voeg ik me bij de Junkies die al staan te wachten in de hal. Met z’n allen wandelen we richting de trein. Ik plof neer naast Dennis en we kletsen er lekker op los, oa over het aanstaande EK Atletiek, waar we beide vrijwilliger zullen zijn.
Petra (Running Rebels) heeft zich ondertussen ook bij ons gevoegd en op station Sloterdijk stappen nog een aantal Junkies bij ons in de trein. In Hoorn halen we allemaal onze startbewijzen op en worden we naar onze eigen coupé van de Stoomtram geleid 😉
Daar voegen zich nog meer Junkies bij de al grote groep. Het feest kan dus beginnen!
Edwin en ik hebben onwijs veel lol om het feit dat ie tig keer z’n tas voor niks verplaatst (beetje inside-joke) en wanneer Lennert dan een nipslip heeft, de Nipplegate van Lennie, lach ik de tranen uit m’n ogen.
Petra en ik besluiten om helemaal naar voren te lopen om de stoomtram te bekijken tijdens het rijden, dit blijkt makkelijker gezegd dan gedaan want we stranden achter het koffie-thee-limonade-karretje en die verplaatst zich niet snel kan ik je vertellen en gelukkig precies dezelfde kant op als dat wij willen….
Onderweg dus ruim tijd voor wat gekke foto’s.
Eenmaal vooraan de stoomtram missen wij steeds het moment dat hij stoom afblaast zegmaar. We krijgen een uitleg over de borden langs het spoor waardoor we dus zelf kunnen zien wanneer er een stoomwolk vrijkomt. De twee machinisten geven op een gegeven moment een seintje dus hehe het staat op beeld hoor! Dan snel weer terug naar de achterkant van de tram.
Zodra we in Medemblik uitstappen worden we net als voorgaande jaren meteen omgeroepen, het feit dat de familie van Thomas Ettes in de organisatie zit helpt natuurlijk wel, altijd leuk.
We droppen onze spullen in de karren, zoeken de wc’s en dixie’s op en er wordt her en der warmgelopen. Na de groepsfoto gaan we klaar staan voor de start. Nou kreeg ik dus inene voordat ik naar de wc liep steken in m’n knie en voelde hij zwak aan, dus ik vraag Petra wat haar pace gaat worden vandaag. Ze wilt sneller lopen dan ik zal kunnen/aandurven vandaag maar dan geeft ze aan dat langzamer ook prima is. Voor haar zal er vandaag ook geen pr inzitten denkt ze en eigenlijk is het ook wel goed dat ze zelf wat rustig aan doet vandaag. Dus we zetten in op een pace van 5”30 en zien wel of we bij elkaar blijven of niet.
We starten snel, zitten rond de 5 min/km dus na 2 km dimmen we toch echt in. Al snel merken we dat het veel warmer is dan verwacht. Echt heel gemakkelijk hebben we het niet en het kletsen klinkt nog ietwat hijgerig. Als we op de eerste verzorgingspost afkomen (5km) hoor ik een sirene van een megaphone. Ik zeg tegen Petra hey volgens mij hoor ik de Junkies! Maar ja tegenwoordig heeft iedereen zo’n megaphone dus ik wacht maar even geduldig af, dan is de teleurstelling niet zo groot als je mensen ziet die je niet kent terwijl je je vrienden verwacht. En dan ja hoor het zijn de Junkies! Na een paar highfives en zwaaien naar de camera waar Seth achter verstopt staat lopen we verder.  Heerlijk die Cheerzones, klein, groot, met of zonder confetti, het blijft top!
Als we op de 7km zitten roepen we blij tegen elkaar dat we al op 1/3 zitten! Jammer genoeg wordt het steeds warmer en hebben we ook best last van de tegenwind.
We hebben het alles behalve gemakkelijk maar het praten gaat al beter en de kilometers vliegen voorbij. We zijn beide ontzettend blij dat we samen lopen want we hebben steun en afleiding. Er worden onderweg foto’s gemaakt en gelachen.  He zitten we al op 12km?! Yes 14km, we zitten op 2/3!! We gaan lekkerrrrr!
Dan komen we op het meest demotiverende stuk in de vorm van een lang fietspad langs een met gras begroeide geluidswal (?) en wanneer we daar dan onderdoor gaan begint het me al ietwat op te breken. We hoeven gelukkig niet ver meer maar in de laatste kilometer zijn we er eigenlijk wel klaar mee. Het stukje door de nieuwbouwwijk vind ik ook bijzonder onprettig, twee jaar geleden was dit echt nog in aanbouw, dat was nóg saaier om doorheen te lopen. Een man stapt net uit zijn BMW cabrio en plukt een bloeiende tuinplant uit de kofferbak. Ik roep oh?! Bloemen?! Wat leuk! Petra strekt dr armen uit en zegt nou dat had je niet hoeven doen! De meneer in kwestie kijkt eerst wat vertwijfelend en begint dan te lachen en doet net alsof hij de plant daadwerkelijk aan ons wilt geven.
Nog een klein stukje en wanneer we bijna de atletiekbaan opdraaien zie ik nog net de Cheering Junkies lopen. Ze zien mij ook en er wordt geroepen en gezwaaid Kom op Eva, je bent er bijna! Klein stukje nog!
Ik zwaai me een lamme arm en glimlach van oor tot oor, dan raken onze voeten de baan en zijn we er, nog een piepklein stukje! Glen juicht en moedigt me aan en dan staat vlak voor de finish Wilbert klaar voor een highfive en we gaan de finishmat over.
Waar we voorgaande jaren producten van omliggende boeren kregen (vorig jaar een stuk kaas en het jaar ervoor een tas met groente) krijgen we dit jaar wel een medaille! En wat voor een, ik vind hem echt te leuk gewoon.
We lopen een tijd van 1:57:22, ach ik ben allang blij dat ik eigenlijk zonder problemen heb kunnen lopen en dat we het gewoon best wel heel erg leuk hebben gehad onderweg.
Edwin komt als een blij ei over de finish, hij heeft heerlijk gelopen. Ook voor hem geen pr maar ook hij heeft de laatste paar wedstrijden niet echt lekker gelopen dus dit is bijzonder fijn.
Op de terugweg naar de trein zak ik wel even door m’n knie, ik ben blij dat ik pas weer een loop heb op 16 juli want denk dat (nog meer) rust niet verkeerd zal zijn.
De Cheering Junkies zijn gestrand bij het station met de auto, die gingen dus eerder weg omdat ze naar Hamburg gaan. Wij verschansen ons bij hen als een stel ramptoeristen tot Ryan ze komt redden met startkabels.
In de trein gaat het gieren van het lachen met Edwin nog even door, om leuke versprekingen/typfouten en om de mensen in de trein, tja soms zitten er gewoon van die types bij je in de coupé die gewoon bijzonder lachwekkend zijn, kan ik ook niks aan doen hoor!
Eenmaal thuis worden mijn vermoedens bevestigd….ik ben weer eens heerlijk verbrand, het zal niet.
Die zon hadden we niet verwacht, anders had ik me wel ingesmeerd maar ja niks meer aan te doen.
Het was weer een heerlijke dag maar het lopen moet wel weer wat beter gaan in vervolg. Eerst wat rust en dan toch wat vaker zelf op pad gaan en proberen wat krachttraining te doen. Het hoeft niet altijd snel sneller snelst maar het moet wel lekker gaan en dat gaat het de afgelopen paar keer niet echt.

Ach jaaaaa komt goed!

 

Advertisements

Published by

Eva Boomgaard

Just a crazy bubbly girl with two cats | musicfreak | wannabe athlete | creative mastermind | loving restless soul | love2laugh | WM3 supporter 4 life

One thought on “Stoomtramloop”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s