Amsterdam Light Festival

Amsterdam Light Festival, ik hou d’r van.
(alle foto’s op deze pagina heb ik zelf genomen)

Dit jaar is alweer het vierde jaar dat dit briljante festival van start is gegaan. Ook is dit het vierde jaar dat ik erbij ben. Elk jaar loop ik de Illuminade route, vaak wel meerdere keren op de avond dat ik er ben. Als een soort traditie van mezelf heb ik een zak advocaat toffee’s mee en luister ik naar de muziek van Iris Hond. Wat een verwenneritsio zoals m’n extra-paps Ben het noemt.
Een verwennerij, ja zo voelt het zeker.
Ik kom zelf niet uit Amsterdam, zoals de mensen die mij in reallife kennen allang weten, dus op deze manier leer ik de stad ook beter kennen.
Nooit begreep ik de Amsterdamse magie die de meeste voelen maar sinds een aantal jaar ben ook ik besmet. Uiteraard begon dit toen ik als beginnend hardloper werd geadopteerd door de Running Junkies. Met hun liep en loop ik door de straten van deze mooie stad. Nog steeds moet je me niet alleen loslaten hier want dan kom ik overal maar niet waar ik wezen moet, iig niet zolang ik geen telefoon bij me heb (wat niet gauw voorkomt overigens) want lang leve de navi op je telefoon!
En dan in 2012 gaat het Amsterdam Light Festival van start.
Ik besluit er in m’n eentje heen te gaan, plan een datum en verheug me er stiekem best wel een beetje op.
Ik lees wat over de route maar net als met hardloop evenementen heb ik toch geen flauw idee van wie, wat, waar dus het gaat volledig langs me heen. Alleen zal ik nu niet achter een mensenmassa aanrennen maar moet ik zelf de weg vinden….oke dat wordt spannend dus.

Ik ben nooit zo goed in het voorbereiden qua van tevoren eten dus ik duik nog even snel de supermarkt in voor wat voedsel. Na lang twijfelen loop ik naar buiten met een zak advocaat toffees van Van Melle, lekker voedzaam haha en zonder dat ik het weet is een traditie geboren. In de trein luister ik wat muziek en blader door m’n playlists om te besluiten welke muziek ik wil luisteren tijdens het wandelen. Ik kies voor Iris Hond, lijkt me toepasselijk en lekker rustgevend, en weer is er een traditie geboren.
De Illuminade route begint bij Stopera, vanaf daar volg je de kleine Amsterdam Light Festival lantaarntjes die aan oa de lantaarnpalen hangen. Oke dat kan ik wel. Ook staan er op de cruciale (kruis)punten blauwbekkende maar enthousiaste vrijwilligers om je eventueel de juiste kant op te helpen. Gewapend met mijn camera volg ik de route. Ik ben zwaar onder de indruk van dit alles. Mijn favoriet is denk ik wel het kunstwerk ‘Flower from the Universe’ van Titia Ex maar ‘Ovo’ van Koert Vermeulen, Pol Marchandise, Mostafa Hadi en Marco Viñals Bassols bleef ook om mijn aandacht vragen.

Favorieten van het tweede jaar (dit jaars thema is ‘Building with Light’, het thema van het eerste jaar is mij onbekend) zijn Astera (van TILT), Big Tree (van Jacques Rival) en Fly’s Eye Dome (van Richard Buckminster Fuller). Maar de kunstwerken die je even heel subtiel (not) met de neus op de feiten drukt over wat er met de Joodse gemeenschap is gebeurd in het verleden zorgen ervoor dat ik langer dan vorig jaar op pad ben. Voor m’n gevoel blijf ik hier uren staan en neem ik alle woorden en beelden in mij op. Zoals de projecties van videokunstenares Irma de Vries voor BeamLab, dit betreft historische beelden uit Amsterdam die over de gehele gevel van de Mozes en Aäronkerk worden geprojecteerd. Ook het kunstwerk ‘Vaarwel/Last words’ van Machteld Aardse en Femke Kempkes dwingt me tot stoppen en ik staar naar het pand, naar alle woorden die voorbij komen op de muren van de Hollandse Schouwburg. Dit was toen de verzamelplaats voor de Joodse mensen die op het punt stonden om gedeporteerd te worden, vanuit hier hebben diverse mensen briefjes kunnen versturen naar hun naasten. In bijna alle gevallen waren dit onbewust hun laatste woorden, hun afscheidsbriefje. Deze briefjes zijn ingescand en weer ‘tot leven gebracht’ met behulp van licht.

Het derde jaar heeft het thema ‘A Bright City’ en dit jaar is ‘Circle of Life’ van Rob van Houten mijn favoriet, fantastisch vind ik dit, kan ik uren naar kijken. Ook ‘178 Bottle, 1 Message’ van Saskia Hoogendoorn & Lieuwe Martijn Wijnands is super en blijft boeien. ‘Ghostship’ van Visual Skin is ook uitermate fascinerend om naar te kijken. ‘On the Wings of Freedom’ van Aether & Hemera in het Wertheimpark is weer zo’n kunstwerk waar ik avonden bij kan blijven rondhangen zonder dat het me gaat vervelen.
Dit jaar ben ik nog een tweede keer naar Amsterdam gekomen om de route nogmaals met mijn vriendin Lianne te lopen.

En dan ein-de-lijk is het weer tijd voor dit fantastische festival!
Dit jaar ben ik er voor het eerst bij bij de opening. Joe wat leuk!
Ehm ja misschien had ik toch een ander jaar uit moeten kiezen om dit te doen want eenmaal aan het wandelen vanaf het Centraal Station naar de Stopera begint het al te regenen. Nou heb ik (eindelijk) een goede waterdichte jas maar echt prettig is het niet. Regen kan me normaal gesproken echt niet heel erg boeien, weer of wind ik ga over het algemeen overal wel doorheen. Eerder in de trein zocht ik nog even snel het programma op aangezien ik te laat ben, vind ik zelf dan. Ik kom om 15:48 aan op het Centraal Station en m’n navigatie heeft aan dat het 20 minuten lopen is, wat voor mij dan meestal zo’n 15 minuten blijkt te zijn en de opening begint om 16:00.
Ik lees dat er inderdaad vanaf 16:00 een koor zingt en om 17:00 komt onze eigen Prinses Beatrix om het lichtfestijn daadwerkelijk het startsein te geven. Oh oke dat valt mee, alleen of ik nog een goed plekje kan bemachtigen is nog maar de vraag.
Als ik aankom valt de drukte ontzettend mee, iig aan de kant waar ik sta. Ik sta pal achter een vrouw die vooraan staat, ik sta dus zegmaar op de tweede rang. Deze mevrouw is gekleed in een goed gewatteerde jas mét capuchon, toch steekt ze bij elk spatje regen (aangezien de buien komen en gaan) d’r paraplu op. Ik vraag mezelf af waarom ze een paraplu opsteekt terwijl ze duidelijk goed is aangekleed…..aangezien ze hiermee ook het zicht van anderen belemmert. Dat ze goed is aangekleed bewijst ze door alleen d’r paraplu steeds uit te klappen of weer in te klappen wanneer anderen dat ook doen, ze voelt zelf dus niks van de regen. Tenenkrommend dus….
Maar wat nog vele malen erger is is het feit dat ze echt totaal geen rekening houdt met de mensen om haar heen. Ik had zo’n medelijden met het vrouwtje naast haar. Hoevaak ze deze mevrouw niet geprikt heeft met haar paraplu weet ik echt niet maar het is niet op 8 paar handen te tellen iig. Stoicijns bleef ze voor zich uitkijken terwijl dat vrouwtje oogcontact probeerde te maken om duidelijk te maken dat ze echt bijzonder irritant en gevaarlijk bezig was. Bukken of plotseling omdraaien om nog net geen plukken haar of ogen van omstanders mee te nemen zat wonderbaarlijk genoeg ook in haar repertoire. Ja een bijzonder schouwspel zegmaar. Steeds stond ik op het punt om er iets van te zeggen maar ja dat kan de getergde mevrouw zelf ook best wel lijkt mij. Maar op het moment dat voor mij ook echt de maat vol was was dat ook bij die arme vrouw en bij de net aangeschoven freelance fotograaf, die laatste maakte wel even heel duidelijk dat ze maar eens heel goed moest gaan uitkijken (overigens alleen maar met gebaren en een doordringende blik, niks agressiefs verder) want ja don’t mess with een fotograaf he?! Even later gaat hij toch weg omdat zijn vrouw liever ergens anders wilt staan omdat we dan wel vooraan staan maar wel achter een platform waarvan je weet dat de pers daar straks op komt te staan. Ik zie het al gebeuren dat z’n vrouw op het punt staat om hem over te halen om weg te gaan en sta dus al klaar om zijn plekje in te nemen zodra hij één voet verzet. Nu sta ik haast tussen de twee vrouwen in ennnnnnn de paraplu gaat weer op. KUT denk ik….ik trek m’n capuchon iets voorbij m’n rechteroog en went m’n hoofd steeds iets af. Vind het nou niet nodig om straks met nog maar 1 oog thuis te komen natuurlijk. Gelukkig is de mededeling van de fotograaf goed aangekomen bij mevrouw want ze houdt dr paraplu netjes in bedwang.

De feestelijke spectaculaire opening verloopt iets anders dan de organisatie waarschijnlijk zelf ook voor ogen had maar goed daar ga ik verder geen woorden aan vuil maken, dat laat ik aan anderen over.

Het Thema van dit jaar is ‘Friendship’ en zoals al in de speech genoemd werd was van te voren niet te voorzien hoeveel dit thema nu van toepassing zou zijn. Ik kan er niks aan doen om te denken aan het feit dat ik niet ook m’n mond heb open getrokken om die arme vrouw bij te staan, vond ik het nou echt nodig om maar af te wachten tot het niet meer bij een irritante prik tegen de zijkant van je hoofd zou blijven? Of moest er echt eerst iets ergers gebeuren voordat ik die mevrouw zou vertellen dat ze echt moest uitkijken voor anderen met haar onoplettendheid? Nou ja er zijn gelukkig geen slachtoffers gevallen.
Nadat onze voormalige Koningin de hendel heeft overgehaald, en hiermee het kunstobject “Nothern Lights’ van Aleksandra Stratimito, verdwijnt ze weer om voor zover ik heb begrepen de Water Colors route te bezichtigen.


Aangezien de route Water Colors de vaarroute is en ik ondertussen zo ontzettend verregend en verkleumd ben besluit ik om naar huis te gaan. Ik kom toch zo’n drie keer terug dit jaar. Een keer om de Illuminade route zelf te bewandelen, een keer om als vrijwilliger mee te werken bij de eerste editie van de Amsterdam Light Walk en vast nog een keer om de route te bewandelen met Lianne en/of Edwin. Toch kan ik het niet laten om her en der af te wijken van m’n route richting station als ik toch een nieuwe lichtbundel spot. Zo pik ik toch al even mooi naast ‘Nothern Lights’ ook de kunstwerken ‘Holon Lights’ van Michiel Martens & Jetske Visser en ‘Today I love You’ van Massimo Uberti & Marco Pollice mee.

Zoals je wellicht wel al begrepen hebt raadt ik je dit festival zeer aan! Geniet en be amazed by de prachtigste kunstwerken, van de eventuele verhalen die ze vertellen en van de sfeer van de mooie stad Amsterdam.

Over Water Colors kan ik weinig vertellen want dit heb ik alleen nog maar vanaf de kade meegemaakt. Ik doe dan ook mijn uiterste best om tickets te winnen om toch eens een keer alles vanaf het water te kunnen bewonderen maar de Illuminade is zeker de moeite waard!

ENJOY!

(Overigens mis ik wel de Amsterdam Light Festival app die vorig jaar zo handig was….)

www.amsterdamlightfestival.com

Advertisements

Published by

Eva Boomgaard

Just a crazy bubbly girl with two cats | musicfreak | wannabe athlete | creative mastermind | loving restless soul | love2laugh | WM3 supporter 4 life

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s