Van meh naar yeah

De laatste tijd ging het hardlopen niet van harte. Alles voelde vermoeid en zwaar en soms zelfs pijnlijk.
Nou ging mijn laatste marathon al niet echt bepaald als hoe ik het enigzins voor ogen had, dit was eigenlijk meer een mentale kwestie dan echt lichamelijk maar waar ik toch wel het meest van baalde was dat ik echt om de 5km moest stoppen bij de verzorgingsposten om goed te drinken maar vooral om even steeds een rustmoment te pakken. En dat terwijl ik m’n eerste twee marathons non-stop aan één stuk door heb gelopen (had ook zelf drinken mee).

Instagram….zooooooo leuk!!!! Maar wat gebeurd er? Tijdens mijn eigen (zeldzame) runs stop ik om de haverklap om leuke plaatjes te schieten….oh als ik hier ff wat heen en weer ren voor m’n camera levert dat vast een heul leuk plaatje op om op Insta te slingeren…..ohhhh maar dit is ook een leuk stukje!…..en ga zo maar door. Over een 12km loop dat ik bijna bijna bijnaaaaaa binnen een uur zou kunnen lopen doe ik dan dus ook zo’n twee uur….
M’n lichaam begint te wennen aan al deze leuke rustmomentjes en wanneer ik dus eens ‘gewoon’ wil lopen komt dat lichaam dan ook in opstand.
M’n ademhaling is zwaar (nou ga ik tegenwoordig ook wel heel hard van start steeds) en m’n schenen staan in de fik om vervolgens in de kramp te schieten. Na 1 km wil ik al rusten maar kan het rekken tot 2,5 km. Ik heb zeker 5 tot 6 km nodig om een beetje op gang te komen.

Ik baal dus als een stekker. Er zit tenslotte toch ook weer een marathon aan te komen en die wil ik dit keer toch echt weer eens fijn kunnen lopen.

In Juni liep ik hier in het allemachtig prachtige Almere een pr op de halve marathon (01:47:52) zonder daar al teveel moeite voor te hoeven doen, twee weken erna loop ik te ploeteren tijdens de Stoomtramloop en zet uiteindelijk een tijd neer van 1:53:49 op dezelfde afstand, wat me dan nog meevalt want ik had het behoorlijk zwaar. Tuurlijk kan je gewoon je dag wel of niet hebben, kan gebeuren maar vrijwel elk loopje dat ik deed na de Stoomtramloop ging simpelweg ruk.
Dus wat de ‘f’ is er aan de hand? Heb ik dan toch iets te veel gedaan de laatste tijd? Komt het door m’n nieuwe schoenen?

Zondag 19 juli; vandaag is de 10 van Noordwijk.
Deze loop wilde ik gewoon eens lopen want eh ja….het is Edwin van der Sar zijn loop he. De dagen voor deze zondag besef ik dat ik blij ben dat het ‘maar’ een 10km loop is. Als ze een halve marathon in de aanbieding hadden had ik me daar ongetwijfeld voor ingeschreven, nu zou ik daar bij nader inzien totaal geen zin in hebben gehad.
Ik vertrek ‘s morgen om half negen van huis, trap m’n fietsje naar het station om vervolgens toch nog de trap op te moeten rennen om de trein te halen. Ik glip nog net door de dichtgaande deuren met m’n belachelijk grote sporttas om dan blij begroet te worden door een aantal dronken Rotterdammers….mogguh jongens.
Ik zet m’n Skullcandy Agent Headphones op en wordt verblijd met heerlijke oude nummers van Golden Earring. Later wordt ik vergezeld door Wilbert en Steph en als drietal komen we aan in Sassenheim, daar pakken we de bus om in Noordwijk te belanden.
Het begint wat te miezeren, ach ja…vind ik wel lekker. We gaan in de rij staan om onze startnummers op te halen en daar zie ik Natasja en Marleen al. Ik schuifel tussen de mensen door want ik moet weer aan de andere kant zijn natuurlijk en wordt aangetikt en hoor jaaaaa hoorrrrrrrrr daar heb je d’r weer hoor! Oh haha hoi Ewout! Ff kletsen en lachen om het feit dat we elkaar toch altijd tegen weten te komen overal en nergens.
Ik wurm mezelf weer naar buiten en spot al snel John, Natasja, Marleen, Chiel, Gaby, Maaike, Maika, Natascha, Diana en Maik (waarvan ik de meeste toen alleen nog kon als Instagrammers). De meligheid zit er al bijzonder snel in dus de toon was gezet. De weergoden blijken ook tranen met tuiten te lachen want de regen begint aardig te vallen. De meiden moeten nog even plassen dus ik hobbel mee met de rij om me ondertussen om te kleden….zo doen we dat gewoon, lekker makkelijk…..tegen de tijd dat ik ben omgekleed zijn de meiden aan de beurt om te plassen. Maaike vraagt nog of ik zo blijf staan…..eh ja ik doe gewoon aan sociaal natregenen haha
Dan onze tas inleveren…..dit gaat niet bijzonder snel. Compleet natgeregend begeven we ons naar de start, die wordt met 10 minuten uitgesteld. Overal bergen met kippenvel om me heen, verbeten bekkies en natter dan nat kunnen we niet meer worden. We gaan maar even een rondje rennen want zo blijven staan is ook niks. Ah een afdakje! Een flinke luifel zelfs. Daar kunnen we mooi een foto maken want in de stromende regen pakt niemand z’n telefoon erbij natuurlijk. Telefoon staat, wij staan…….telefoon staat dus onder de grote luifel en wij staan nog steeds in de regen, alleen nu als lachend wiebelend kluitje.
Net op tijd voor de start komen we bij het startvak aan. Geen idee wat ik doe maar ik druk op zoveel knopjes van m’n horloge dat ik inene de datum en tijd sta in te stellen terwijl ik gewoon op start moet drukken….what the hell?!

We zijn van start, ik denk me in te houden maar kom erachter dat ik toch best wat te hard ga, nou ja we zien het wel. John en Marleen lopen het eerste stukje achter me maar ik kan ze toch niet voor blijven. Murmel wat tegen John over vermoeide benen als ze voorbij komen en zwaai ze in gedachte uit…doeiiiii
Na zo’n 3,5 km (gok ik) loop ik achter een lang lijf met nat geregende haartjes….eh is dat? Jawel ik loop achter Mr. Van der Sar himself en ga hem tot mijn eigen verbazing voorbij.
Vlak voor de 5km hebben we een klim….wauw…die is ff pittig zeg maar op zich wel een fijn wakker-schud-momentje. Na 5km stopt het ook met regenen. Het is een mooie route en ik loop lekker. Dankzij de regen hoef ik dus ook echt niet te stoppen bij de verzorgingsposten, dit wil ik ook niet want ik wil doorlopen. Weer eens niet stoppen, gewoon gaan. Nog twee km te gaan en ik hoor een vrijwilliger zeggen: daar heb je hem. Dat moet Edwin zijn is mijn conclusie, ik wil omkijken om te zien hoe dicht hij op mijn hielen, of voor hem waarschijnlijk m’n schouders, zit maar weet me in te houden. Ken mezelf langer dan vandaag en weet dat als hij te dichtbij is ik dan dus ga jagen om hem voor te blijven. Nog 1 km en Edwin is nog niet voorbij gekomen, nog 500 meter…nog geen Van der Sar. Zouden ze het dan toch over iemand anders hebben gehad? Of komt ie in die laatste meters voorbij schieten? Komen we samen over de finish?! Zal ik dan z’n hand pakken? Hahahahaha yeah right!
Anyway de laatste 150 meter gaan in, m’n sprint wordt automatisch ingezet (mooi is dat hoe m’n hoofd vaak nog aan het bedenken is over wanneer ik zal gaan sprinten en het mijn lichaam is dat de knoop doorhakt en gewoon midden in een overweging begint met sprinten) en vlieg over de finish. Ik trap keihard op m’n rem en hoor de omroeper vervolgens zeggen dat Edwin over de finish komt. Hij finished dus vlak achter me. Ik ben druk foto’s aan het maken van hem en zijn vrouw en hoor m’n naam. John en Marleen staan ietsje verderop.
Bijkomen en bijkletsen dus……

but first lemmi take a VanderSarfie


Als iedereen weer is verzameld drogen we ons af voor zover dat kan, kleden we ons om en zoeken we een leuk tentje aan het strand op. Daar kletsen we heel veel, lachen we tot de tranen over onze wangen lopen en waaien nog ff lekker wat uit.

Ik was zo blij dat ik weer gewoon zonder problemen lekker 10km non stop kon lopen, een mooie tijd kon neerzetten én het dus niet aan die nieuwe schoenen lag want die had ik als test aangedaan. Die kregen een mooie vuur….eh waterdoop.

Eenmaal thuis kom ik er achter dat ik dus gewoon m’n pr met 25 seconden heb aangescherpt, ik dacht er 5 seconden boven te zitten (wat ik trouwens ookal heel knap vond van mezelf).
Dit was dus het zoveelste kersje op de taart want wat was het een leuke dag!

Advertisements

Published by

Eva Boomgaard

Just a crazy bubbly girl with two cats | musicfreak | wannabe athlete | creative mastermind | loving restless soul | love2laugh | WM3 supporter 4 life

One thought on “Van meh naar yeah”

  1. Erg leuk blogje Eva👍 Ik heb weer net zo zitten lachen als zondag 😂
    Super dat het ook nog een pr blijkt te zijn. Die VanderSarfie is geniaal.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s